Kederin İlacı Kaderdir

Rahman’ın izzetli kulları vardır bilirsin ki, Sen onların arasına girmeyi kendine şeref bil Rahman’ı razı et yeter ki, Koş! Durma sadece koş maksuduna. Ulaşabilecek olmanın coşkusuyla koş sadece. Yolun doğru olduktan sonra gerisi boş, takılsan

Gönül Bir Yangın Yeri

Ey Gönlüm; Bilirim ‘sen’dedir sırların sırrının anahtarı Peki nedendir bu kadar suskunluğa râm oluşun… Aşk közüyle yanmak dururken bir kadeh meyle sarhoş oluşun… Duymaz mısın ki çırpınışlarımı, çığlıklarımı Bir sesine susamış bedenim Âh’ını bekler…

Bir Derviş’in Günlüğü

Hayatın çıkmazlarına dalıp durduğum senelerim vardı… Yalnızlığımda kaybolduğum etrafımdaki onca insana inat küçücük bedenime sığmayan kocaman bir boşluğum vardı. Son nefesini vermeye hazır bir idam mahkumunun çaresizliği gibi çaresizliğim, bir çift göze susamışlığım vardı. İçimdeki

Karlar da Düşer

Düşen her bir kar tanesi kadardık, Kısacıktı bize biçilen vakit. Güzeldik, Ama eriyecek ve yok olacaktık. Farkına varmalıydık bir an önce! Düşen her bir kar tanesi kadardık. Yalnız hiçtik. Bir olduğumuzda bizdik, Ama bilemedik.

Yerle Bir Olmamak İçin

Kalem sırra dokundu, sırsa kaleme… Sıradan kalemler… Kalemden sırlar döküldü Kalemin sırrı büyük. Kaleme sırlar sığmaz, Kalem sırlara. Kalemi yaratan Rabb’e şükürler olsun… Bir kişi gönül verir ilme ve düşer yollara. Aklına da bir soru