Aile

Buluşlar

Biraz yitsek diyorum ya da yitirsek cüzdanımızı, azalsak biraz sıyrılsak kalabalıklardan ve parlak ayakkabılarımızı rafa kaldırsak bir müddet, evcimen telaşlar edinsek.

Çorba pişirelim ve saksıları sulayalım biraz da, her sabah ruhumuzu şöyle bir çırparak serelim güneşe, kırışıyor sonra, manzaranın fotojenik olmasına lüzum yok reçel karıştırırken de Beethoven dinleyebilir, Tolstoy okuyabilirsiniz, okuyacaksanız illa. Savaşacaksak, çiçekçilerle savaşsak mesela, “Tomurcuk güllere ve papatyalara paha biçilemez ! “diye pankart açsak, kaybedenin fesleğeni kurusa.

Eve dönsek diyorum, bahar kokusuna batırsak perdeleri, annemiz yoksa da varmış gibi, dışarısı kış da olsa içerisi baharmış gibi. Kalbimize dönsek, efkarın da sırası değil bırakalım şimdi, modern ve yer yer şizofrenik sancılarımızın kaynağı o kadar da ulvi değil daha çok sunî. Her şeye rağmen yaşama sevincini hissetmek, Yaradan’a en güzel şükür değil mi?

 

Paylaşmak Sünnettir:

İlginizi Çekebilir

BİR YORUM YAZIN