Gençlik

Dilsiz Dost

Kalemle aramızda nasıl bir bağ varsa artık, birbirimizden hiç kopamıyoruz. Elimi hiç bırakmaz, her zaman yanımda olur. Aslında doğrusunu söylemek gerekirsek çok iyi bir dinleyicidir. Aaa neredeyse unutuyordum o yalnız değildir. Bir de onun bir parçası var. Yani her zaman üçümüz bir aradayız; ben, kalem ve kağıt…

Şimdi bile beraberiz. Saatlerce konuşabilirim onlarla, ne onlar bıkar benden ne de ben bıkarım onlardan. Beraber güler beraber ağlarız. Bazen saçmalıklarıma şahit oluyorlar, kendi aralarında gülüyorlar. Ama bazen de benim söylediklerimi anlamıyor duruyorlar. Hee konuşuyoruz derken; nasıl bir konuşma ama… Sadece onların beni duyduğu bir şekilde konuşuruz. Bir ara benden küstüler. Neymiş efendim onlarla konuşmuyormuşum. Pek de haksız sayılmazlar. Aramıza şu akıllı dedikleri ama insanı akılsızlaştıran illet girdi. Neyse ki tekrar konuştuk. Sanırım uzun bir ara beraber olacağız. Özlediniz mi beni bakalım? Sesinizi duyar gibiyim. Heyecanınızı görebiliyorum sanki. Sevgili kalem, biraz sakin ol bırakmam sizi acele etme, elimi sıkma. Seni duyuyorum kağıtcığım ama şimdi olmaz. Sözüm sana ıslanacaksın ama şimdi olmaz, anla beni. Bir yere çıkalım mı sizinle bugün? Yeşil ile mavinin birleştiği bir yere gidelim. Uzun uzun konuşuruz; ne dersiniz? Tamam tamam en yakın zamanda çıkarız. Ama artık elimi bıraksanız diyorum. Bak zamanı değil lütfen şimdi sessiz olun. Dönerim size…

Paylaşmak Sünnettir:

İlginizi Çekebilir

BİR YORUM YAZIN