Gençlik

Düne Dair

Sokak arasından sesler yankılanıyordu. Yaklaştıkça görüntü de netleşti. Bir grup genç kız bazı sloganlar atarak geçiyorlardı yoldan. Esnaftan bazısı gülerek bakıyordu. İçime bir hüzün çöktü. Hiç mi derdimiz yoktu sahiden? 60’ların ruhu kalmış olsaydı zaten, onca erkeğin arasında şakakları terleyene kadar bağıramazlardı.

Tutunduğumuz dal elimizde kalıyor. Her gün geçen, yaşam mı hayat mı anlayamaz olduk. Kavramlarımız tam manasını bulamadan harcanıyor. Çağa ayak uyduracağız diye şeytan pabuçları giydiriliyor. Daha ferdi olgunlaştıramadan toplumun derdine düşüyoruz.

Yıllar geçti, ilerledik sanıyoruz oysa yalnızca durduğumuz yer değişti, önümüze başka başka manzaralar konuldu. Bir dönüp baksak arkaya, geçmiş zaman dertleri tokat gibi çarpacak yüzümüze. Bize devrettikleri davaya sahip çıkamadık. İslamlaşmıyor bizi gören, İslamlaşmıyor. Arkasından üç gulhü bi fatiha.

“İnna lillahi ve inna ileyhi râciûn.”                           

Paylaşmak Sünnettir:

İlginizi Çekebilir

BİR YORUM YAZIN