Gençlik

Giden Çocuğun Anlatamadığı

Bugün de senin için bir şeyler yapmadım çocuk,
Bugün de hiç aklıma gelmedin.
Son kurabiyeyi atarken çöpe,
Düşünmedim taşlardan çorba yapan anneni,
Bir annen varsa tabi.
Bugün de arayıp hâlini sormadım onun
Ve yine burun kıvırdım, yurttaki sıcacık yemeğe.
Arkadaşlarımla kafede kahkahalar atarken ey çocuk,
Feysteki fotonu beğendim, ama burkulmadı yüreğim.
Çatlayasıca, öylesine karalar bağlamış ki gafletimden,
Bir damla yaş akıtmadı gözlerimden.
İmam fatiha desin de sevgilime mesaj atayım diye beklerken,
Aklımın ucundan bile geçmedi sana dua etmek.
Yorganımı üstüme çekip son alarmı sustururken
Dinmeyen varil bombalarınıza kulak tıkadım nedense yine.
Ve bugün yine Suriye’de ölen bir takım sayılar
Son selfimdeki başparmaklardan önemsizdi.
Kuru diye atarken çöpe,
Görmedim sana ekmek verirken ağlayan babanı.
Suyun ısınmasını beklerken umrumda bile değildi
Fosforun pişirdiği arkadaşının başında akıttığın gözyaşların.
Televizyondaki küfreden adamların kahkahaları bastırdı yine
“Neredesiniz müslümanlar?” diye çırpınan ufacık yüreğini.
Ve “bıraktım” diye mereti basarken küllüğe,
Sorgulamadım yüzündeki yanığı.
Sorgulayamazdım da.
“Allah yardımcıları olsun”du çünkü.
“Allah milletimize zeval vermesin”di.
“Başları sağolsun”du…
Tok karna bile iştahımı kaçıramadın ey çocuk!
Sakince başımı çevirdim,
Sonraki gönderiyi laykladım,
Sonraki sekmeye tıkladım,
Sonraki sayfaya geçtim.
Ve dersimden kaytardım yine.
Yine yapmadım ödevimi
Ve kızdırdım annemi.
Sahi çocuk,
Senin annen de sana kızıyor mu,

Hâlâ yaşıyorsa tabi?
Paylaşmak Sünnettir:

İlginizi Çekebilir

BİR YORUM YAZIN