5 Okurlar, İslam

Vasiyet

“Bu benim vasiyetimdir. Canım anneciğim! Senden benim güzel gülüşlerimi hatırlamanı ve yatağımı olduğu gibi bırakmanı istiyorum. Ve sen ablacığım! Arkadaşlarıma de ki: ‘O açlıktan öldü…’ Ve sen abiciğim! Üzülme; ama, ikimiz birlikte, ‘Biz açız!..’ dediğimizi hatırla. Ey Ölüm meleği! Acele et ve ruhumu al ki artık cennette yemek yiyeyim. Ben çok açım. Ve ey ailem! Benim için korkmayın. Ben sizin yerinize de cennette yiyebildiğim kadar çok yiyeceğim”

Nasıl gidiyor dünya baksanıza
Bakın nasıl
Sen burada kahvenin şekerinden dert yanarken
Bir sabi vasiyet yazıyor dünya efradına
Ben burada dünyaya aldanırken
Bir baba ağlıyor evladının gözleri önünde
O orada telefonundan resimler çekerken
Bir anne, bir yetim, bir bebek uzanıveriyor o soğuk toprağa
Ya işte öyle dönüyor bu dünya
Açlığın şehadete doğru uzanan ırmağından
Derdin, bir insan olup yürüdüğü yerlerden tut
Bir de depresyona düşen arkadaşının derdine bak
Üstüne üstlük sigarayı buram buram içerken
Düşün orada fosforu ciğerine çeken küçük kızları
Böyle kaybettik biz insanlıkta savaşımızı
Böyle kaybediyoruz bu dünyayı
Çünkü ellerimiz körelmiş, dillerimiz konuşamaz olmuş
Gözlerimizi öyle bir bağlamışlar ki
Tüm ölümleri yapmacık sansürlerle gösteriyoruz ruhumuza
Öyle roller yapıyoruz bu tiyatroda
Kalk artık nefsin mezarından
Kalk ve şehadet parmağını kaldır semaya
Bir şey tut elinde
Çünkü ellerimiz boş
Hani o sabi bile giderken vasiyeti vardı elinde
O belgesi vardı yarın göstereceği o mahşerde
Bulamıyorsan tutacak bir şey, al şu kalemi tut
Sımsıkı tut
Ellerin acısın. Sen acısını hisset, bırak kangren olsun hislerin
Kessinler hepsini birer birer
Yeter ki sen tut o kalemi
Bırakma. Düşerse, sen de düşersin.
Senin düşmen benim düşmemdir
Benim düşmem, onun düşmesidir
Onun düşmesi ise benlerin, senlerin, onların düşmesidir
Tuttuğundan öyle emin ol ki kalem senle bütünleşsin
şehadet parmağını öyle kaldır ki göğe, parmağın uçsun gitsin
Sen öyle haykır ki şehadeti dünyaya, o zalimlerin kemikleri kırılsın
Sen öyle dik dur ki bu kalede, bu Kale seni kale sansın
O zaman kardeşim, işte o zaman
O vasiyetin hakkını verebilelim
O gençliğinin baharında olan ve olamadan toprağa uzananların, yüzünü güldürelim
O annelerin merhametinden biz de nasiplenelim
O baba yüreğinden bir parça ekmek de biz yiyebilelim
Bu insanlığı düştüğü yerden çıkaralım
Bu dünyanın gidişine mahzun olmayalım…
Paylaşmak Sünnettir:

İlginizi Çekebilir

BİR YORUM YAZIN