Gençlik

Umut Misyonunu Üzerine Al

Selamun aleyküm her gün selam vermemek için kafamı çevirdiğim ümmet kardeşlerim,

Selamun aleyküm sürekli not yüzünden arkasından atıp tuttuğum hocalarım,

ve Selamun aleyküm hep selam vermek isteyip ver(e)mediklerimiz…

Size 18 Mayıs 2017’den yazıyorum, saat şu an 17.27, hava 18 derece ve final haftası, dayatılan ezberci zihniyeti kabul edip sadece çan davasını güttüğümüz acı bir eğitim sisteminden yazıyorum. Hocam derste edebiyatı anlatırken ben içimde “Sanat sanat için mi, yoksa sanat toplum için mi?” tartışıyorum. Ben daha buna cevap bulamamışken hocam tüm konuyu bitirmiş oluyor ve ziyanlara düştüğümü bana sürekli hatırlatan, derdi gayesi sadece not olan bu sistemin maşası olan arkadaşlarımı çeviremediğim için kafamda bir soru fırtınası daha çıkıyor? Neden? Gençliğimizi hep okul yolunda bir not uğruna heba ediyoruz. (not dedim bilgi demedim :) ) Peygamber Efendimiz’den süregelen “gençlik umuttur” misyonunu neden yüklenmiyoruz? Dostlarım, dışarıda bizi Gazali, ibn Mesud ya da Sokrates beklemiyor. Bizi bahar bekliyor, vicdanımızı uyandıracak kardeşlerimiz, el uzatmamızı bekleyen pırıl pırıl beyinler bekliyor. Kendimizi onlara adamalıyız… Selametle.

Paylaşmak Sünnettir:

İlginizi Çekebilir

BİR YORUM YAZIN